Ο Νίκος Ρίζος, ένα από τα μεγαλύτερα «ιερά τέρατα» του ελληνικού κινηματογράφου, «έφυγε» ξαφνικά από τη ζωή, στις 20 Απριλίου 1999.
Ο αγαπημένος ηθοποιός υπέστη οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο, όπου και κατέληξε από πνευμονικό οίδημα, βυθίζοντας σε απέραντη θλίψη όλους τους Έλληνες που τον λάτρεψαν μέσα από τη μεγάλη οθόνη ή πάνω στο σανίδι.Κηδεύτηκε με πλήθος κόσμου στο Α΄ Νεκροταφείο.
Ο Ρίζος άφησε την τελευταία του πνοή μάχιμος και ενεργός ως ηθοποιός, καθώς εκείνη την περίοδο είχε κάνει πρεμιέρα στο θέατρο Περοκέ με την παράσταση «Καλομελέτα και έρχεται» με τον Κώστα Βουτσά και τον Στάθη Ψάλτη. Όπως είχε αναφέρει ο μοναχογιός του Κωνσταντίνος σε παλαιότερη συνέντευξή του στην εφημερίδα Espresso, ο Ορέστης Μακρής έλεγε στον Ρίζο τη δεκαετία του '50 όταν έπαιζαν μαζί «Βλάχο, πάνω στη σκηνή θα πεθάνεις εσύ με τέτοιο ταλέντο». Εκείνη την Τρίτη 20 Απριλίου του 1999, ο ηθοποιός είχε παραπονεθεί στον γιο του για μια έντονη αδιαθεσία που ένιωθε. Το ίδιο μεσημέρι, και καθώς τον μετέφεραν εσπευσμένα στο νοσοκομείο «Αλεξάνδρα», ο Νίκος Ρίζος άφηνε την τελευταία του πνοή από οξύ πνευμονικό οίδημα.
Ο Νίκος Ρίζος γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1924 στην Άρτα. Μεγάλωσε βλέποντας Χοντρό-Λιγνό. Διάβαζε ποίηση και είχε για μέντορα τον Ορέστη Μακρή. Από την Άρτα έφυγε σε ηλικία 22 ετών με ένα κατοστάρικο στην τσέπη και ήρθε στην Αθήνα, με σκοπό να σπουδάσει στην Πάντειο Σχολή.
Το ύψος του που μόλις ξεπερνούσε το 1,50 και για το οποίο αυτοσαρκαζόταν συχνά στις ταινίες που όλοι έχουμε αγαπήσει, όχι μόνο δεν αποτέλεσε τροχοπέδη στην καριέρα του ως ηθοποιός, αλλά τον ανέδειξε σε «γίγαντα» τόσο στον κινηματογράφο όσο και στις καρδιές μας.
«Να είσαι σεμνός Νίκο» του έλεγε ο Μακρής. «Όσο ψηλά κι αν φτάσεις – γιατί βλέπω ότι έχεις ψυχή και θα φτάσεις – ποτέ μη φουσκώσεις. Οι μεγάλοι άνθρωποι είναι σεμνοί. Δεν κάνουν επίδειξη. Το μεστωμένο στάχυ, που είναι γιομάτο από καρπό, είναι γυρτό. Το γυρτό σημαίνει σεμνότητα. Το αδειανό στάχυ, πάει όπου φυσάει ο αέρας, γιατί δεν έχει τίποτα μέσα του».
Έφτασε ψηλά αλλά ποτέ δεν φούσκωσε, ακολουθώντας τη συμβουλή του καλού του φίλου. Μάλιστα είχαν την ίδια ημέρα γενέθλια με τον μεγάλο Ορέστη Μακρή.
Η Μαρίκα Κοτοπούλη φέρεται να του είχε πει: «Έλα, Παναγιά μου! Πώς χώρεσε μωρέ σε αυτό το κορμάκι τόσο ταλέντο;». Ο ηθοποιός χάρισε απλόχερα το γέλιο στο κοινό για περίπου 50 χρόνια, πρωταγωνιστώντας σε 300 περίπου ταινίες.
Εκείνα τα χρόνια, οι διάλογοι και τα νούμερα των ηθοποιών σε μια παράσταση, αντιγράφονταν με το χέρι από το πρωτότυπο του συγγραφέα. Αυτή ήταν και η πρώτη δουλειά που έκανε ο μεγάλος κωμικός. Στη συνέχεια έγινε υποβολέας και τελικά ήρθε η στιγμή να ανέβει στο σανίδι με το βαριετέ «Όασις».Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην κλασική επιθεώρηση «Άνθρωποι, άνθρωποι» το 1948, στο θέατρο «Μετροπόλιταν», ενώ το κινηματογραφικό του ντεμπούτο έγινε το 1950, με την περίφημη ταινία της Φίνος Φιλμ «Ο Μεθύστακας» σε σκηνοθεσία Γιώργου Τζαβέλλα. Απέκτησε δικό του θίασο το 1959, ενώ το 1961 δημιούργησε τον θίασο «Βασίλης Αυλωνίτης - Γεωργία Βασιλειάδου - Νίκος Ρίζος», που διατηρήθηκε, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία, μέχρι το 1965. Το 1986 μετέτρεψε τον κινηματογράφο «Άστορ» της οδού Σταδίου σε θέατρο, το οποίο λειτούργησε υπό την καλλιτεχνική διεύθυνσή του μέχρι το 1990.
Μερικές από τις πιο γνωστές και αγαπημένες ταινίες στην οποίες συμμετείχε ήταν: Ο θησαυρός του μακαρίτη, Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα και ο κοντός, Η νύφη το 'σκασε, Οι γαμπροί της Ευτυχίας, Της κακομοίρας, Ένα έξυπνο έξυπνο μούτρο, Ο γίγας της Κυψέλης, Ο νάνος και οι επτά χιονάτες, Ένας τρελός, τρελός αεροπειρατής, κ.ά.
Εκτός όμως από τον κινηματογράφο ο Νίκος Ρίζος συμμετείχε σε βιντεοταινίες του ’80 με απόλυτη επιτυχία.
Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε μαζί με τη Μάρθα Καραγιάννη στη σειρά «Ο δρόμος» του Κώστα Λυχναρά, σε σενάριο Κώστα Πρετεντέρη και το 1999 στην τηλεοπτική μεταφορά του μυθιστορήματος του ακαδημαϊκού Τάσου Αθανασιάδη «Η αίθουσα του θρόνου» στο Mega. Ήταν η τελευταία του εμφάνιση στην τηλεόραση, μιας και την ημέρα προβολής του τελευταίου επεισοδίου της σειράς, στις 20 Απριλίου 1999, στα 74 του χρόνια ο «γίγαντας» του ελληνικού κινηματογράφου ξεκινούσε το ταξίδι για τη «γειτονιά των αγγέλων».
Ο Νίκος Ρίζος, που εκτός από τον κινηματογράφο είχε και μεγάλη επιτυχία στις γυναίκες, ήταν παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Έλσα Ρίζου και μαζί είχαν αποκτήσει έναν γιο, τον Κωνσταντίνο. Με τη σύζυγό του γνωρίστηκαν στη σχολή Ζουρούδη και από την πρώτη στιγμή που την είδε ο Ρίζος έβαλε σκοπό να την κάνει γυναίκα του. Την ίδια χρονιά που τη γνώρισε, τη ζήτησε και σε γάμο από τους γονείς της οι οποίοι έδωσαν τη συγκατάθεσή τους. Το ζευγάρι έζησε μαζί 40 χρόνια, μέχρι τη στιγμή που τους χώρισε ο θάνατος του ηθοποιού.
